sstamellos

sstamellos

Χελιδόνα, 28/9/2003

Χελιδόνα 28/9/2003 (1975μ)

ΠΑΛΙ ΟΙ ΔΥΟ ΜΑΣ…
Είναι η δεύτερη συνεχόμενη φορά, που ανεβαίνουμε οι δυο μας με το Δημήτρη μετά το Γιδοβούνι στα Βαρδούσια, το προηγούμενο Σαββατοκύριακο 20-21/9. Δεν είναι εύκολο να ξεκολλήσουν οι άλλοι οι του e-ecology. Δε λέω, έχουν έτοιμες και λογικές δικαιολογίες. Τι να κάνουμε, θέλει αρκετή διάθεση το βουνό και να «ξεχειλίζει» η ανάγκη, να προγραμματίζεις στο μυαλό σου την επόμενη ανάβαση όλη τη βδομάδα, να βρίσκεις δικαιολογίες να αναβάλεις άλλες πιο «σοβαρές» υποχρεώσεις. Κακά τα ψέματα …

Αυτή τη φορά αναλύσαμε αρκετά το γιατί ανεβαίνουμε στα βουνά, τι είναι αυτό που μας τραβάει Και είπαμε, είναι η φύση και η επαφή με την ομορφιά της, η ποικιλία, η αγριότητα, το ρίσκο, η γυμναστική, η ηρεμία, η εμπειρία, η γνωριμία τόσων και τόσων νέων περιοχών, η Ελλάδα που ανασαίνει, η Ελλάδα που αντιστέκεται και τόσα άλλα, ο αέρας, τα λουλούδια, η βιοποικιλότητα, τα νερά, τα ποτάμια, τα πουλιά, τα ζώα, το ζαρκάδι, οι πέρδικες και τόσα άλλα, Πού θα τα ξαναδείς; Αξίζει η θυσία του χρόνου, σε βάρος των άλλων πιθανών υποχρεώσεων, πολλές φορές και των οικογενειακών

Δεν έχει όμως νόημα να εξηγεί κανείς και να απολογείται γιατί ανεβαίνει στα βουνά. Υπάρχει και το ανεξήγητο, αυτό που δεν αποτυπώνεται στη σκέψη, λειτουργεί αυθόρμητα, μια ανάγκη που κρύβεται στο υποσυνείδητο, μπορεί να είναι αποτυπωμένο και στο DNA του καθένα μας….

Τι είναι η ορειβασία;
Η ορειβασία είναι η αναζήτηση του ανεξήγητου
Η ορειβασία μας δημιουργεί την εντύπωση, όχι ότι ανακαλύψαμε κάτι καινούργιο, αλλά πως θυμηθήκαμε κάτι που είχαμε ξεχάσει
Η ορειβασία είναι το καταφύγιο, που φθονούμε
Η ορειβασία είναι ο “καλύτερος τοίχος” να κρύψουμε το πρόσωπό μας
Η ομορφιά καραδοκεί. Αν είμαστε ευαίσθητοι, θα την αισθανθούμε στην επαφή μας με τη φύση, με την ορειβασία
Η ορειβασία δεν είναι ένα ελευθέρωμα της συγκίνησης, αλλά απόδραση από τη συγκίνηση. Δεν είναι έκφραση της καθημερινότητας, αλλά απόδραση από την καθημερινότητα.

(δεν είναι δικά μου, μια παράφραση από κάτι άλλο είναι)

ΧΕΛΙΔΟΝΑΣ ΑΠΟΛΑΥΣΗ …
Χελιδόνα λοιπόν, απ’ το Παλιό Μικρό Χωριό. Μια διαδρομή γεμάτη ποικιλία, έξι κορυφές, η μία μετά την άλλη, με αρκετή κλίση και σημαντική υψομετρική διαφορά Η Χελιδόνα είναι απέναντι από την Καλιακούδα και το Βελούχι. Από την κορυφή, στο βάθος και δυτικά φαίνονται τα Αγραφα, νοτιότερα τα βουνά της ορεινής Ναυπακτίας και ανάμεσά τους η Λίμνη των Κρεμαστών, βόρεια και στους πρόποδες του Βελουχιού, το Καρπενήσι, δεξιότερα τα Κοκάλια, πιο κοντά ο Κόνισκος και κάτω τα όμορφα χωριά του Δήμου Ποταμιάς, το Μεγάλο Χωριό, το Μικρό Χωριό, το Κλαυσί, απέναντι η Ρουσκά και η Καστανιά. Η Ποταμιά διασχίζεται από τον Καρπενησιώτη, που συνεχίζοντας συναντάει τον Κρικελιώτη μετά το Πανταβρέχει και κάτω από τον Προυσό Ολόγυρα δάση, τα όμορφα δάση της Ευρυτανίας

ΛΙΓΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΒΑΣΗ…
Απ΄ το Παλιό Μικρό Χωριό παίρνουμε το χωματόδρομο πάνω από το MERSES, το όμορφο ξενοδοχείο, και φθάνουμε στο εκκλησάκι του Αγίου Σώστη, αφήνουμε το αυτοκίνητο, και στις Οκτώ και 20’ αρχίζουμε να ανεβαίνουμε κάθετα μέσα στο πυκνό δάσος. Οι κυνηγοί δεν λείπουν. Υποχρεωνόμαστε να φωνάζουμε μη και μας τουφεκίσουν, «μη βαράτε ρε». Τα γαυγίσματα των κυνηγόσκυλων και οι τουφεκιές είναι η αναστάτωση, η παραφωνία στο ήρεμο και ήμερο της φύσης στην αρχή της Φθινοπωρινής της εικόνας, αυτή που έχει μέσα της τη γλυκιά μελαγχολία, τη νοσταλγία, την αρμονία του ζεστού και του κρύου, κάτι «ανάμεσα», κάτι που τελειώνει και κάτι που αρχίζει. Ένας ακόμη λόγος να μην συμπαθούμε την κάστα των κυνηγών…

Ανεβήκαμε γρήγορα με ελάχιστες στάσεις και έναν θαυμάσιο για το βουνό καιρό, όλο κόντρα στις κορυφές και μια τραβέρσα κάτω από το Δόντι, τον απότομο βράχο πριν την κορυφή, αριστερά, και στη συνέχεια δεξιά, επάνω, στο ομαλό πλάι της κορυφής, αλλά και με μεγάλη κλίση. Χειμώνα με χιόνι θέλει προσοχή

ΟΙ ΠΑΡΑΠΛΕΥΡΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΗΣ ΟΡΕΙΒΑΣΙΑΣ…
Τραγουδήσαμε τον ύμνο της Ορειβατικής Λέσχης Λαμίας, «Ο-ΛΑ-ΡΙΑ — Ο(ρειβατική) . ΛΕ(σχη) . ΛΑ(μίας)», κατά το «….χιόνι πέφτει από ψηλά» του Διονύση Σαββόπουλου, αυτοσχεδιάζοντας με έμπνευση. Γράψαμε τον τίτλο μας (ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΛΑΜΙΑΣ) αλλά και Ορειβατικός Σύλλογος Λαμίας στην πλάκα, για να το δουν οι φίλοι μας του Ορειβατικού της Λαμίας, που ακολουθούσαν με καθυστέρηση μιας ώρας. Επιστρέψαμε κάνοντας τον κύκλο και ακολουθώντας τα κίτρινα σημάδια του Ορειβατικού Συλλόγου Καρπενησίου

Συναντήσαμε τις τρεις πέρδικες κάτω από την κορυφή, που μας χαιρέτισαν φιλικά φτερουγίζοντας με την άνεσή τους (φαίνεται μας γνώρισαν ότι είμαστε δικοί τους). Πιο κάτω στο δάσος είχαμε την τύχη να απολαύσουμε, για ελάχιστα δευτερόλεπτα, την όμορφη σιλουέτα ενός ζαρκαδιού, που απομακρύνθηκε φοβισμένο. (Ήμασταν μακριά και δεν μας γνώρισε)

Η πολιτική οικολογία, τα δρώμενα στη Λαμία, η αριστερά, οι Κινήσεις Πολιτών, τα Φόρουμ, μας απασχόλησαν και αυτή τη φορά. Πολλοί λένε ότι στο βουνό «καθαρίζει» περισσότερο το μυαλό γιατί οξυγονώνεται και κάνει «στρογγυλές» τις σκέψεις. Τις καλύτερες αποφάσεις τις παίρνει κανείς στο βουνό Όλα αυτά και τόσα άλλα, είναι αυτά που εναλλάσσονται στη σκέψη και διατυπώνονται στη συζήτηση, άλλοτε με αρκετό χιούμορ και άλλοτε με περίσσεια σοβαρότητα, για να καταλήξουμε σε συμπεράσματα και αποφάσεις

Στην πλατεία στο Παλιό Μικρό Χωριό εκδρομείς και λεωφορεία, πρόσωπα χαρούμενα, χαμογελαστά, ορεξάτοι. Ο οδηγός στην προκειμένη περίπτωση είναι ο «τυχερός» που πρέπει να πάει με τα πόδια, είκοσι λεπτά παρακαλώ, να πάρει το αυτοκίνητο, όσο ο τυχερός Δημήτρης παίρνει το καφέ του κάτω από τον πλάτανο. Και χτύπησε και το γλυκάκι του…

Στα δεξιά και κάτω από το δρόμο πηγαίνοντας για τον Αγιο Σώστη είναι το μνημείο των 11 μαρτύρων – ηρώων της Αντίστασης, θύματα της θηριωδίας των Ιταλών μετά τη Μάχη του Μικρού Χωριού του Αρη με τους Ιταλούς Η πρώτη επίσημη οργανωμένη μάχη των παλικαριών του Αρη, «ο Αρης κάνει πόλεμο με αντάρτες παλικάρια», ο Παπα-Βαστάκης από τη Στουρνάρα και τόσα άλλα σκεφτόμουνα σιγοτραγουδώντας το τραγούδι, σχεδόν από μέσα μου.

Τέλος πάντων, συνολικός χρόνος διαδρομής 5. 30’ ώρες

Στέφανος Σταμέλλος

http://www.e-ecology.gr/DiscView.asp?mid=169&forum_id=11&

Scroll to Top